Wiki90.com

Wiki90: Encyklopedia stylu lat 90. w Internecie

Zanurz się w Wiki90, encyklopedii internetowej, która oddaje ducha lat 90. Dzięki projektowi nawiązującemu do początków Internetu i bogatemu repozytorium wiedzy, Wiki90 jest Twoim portalem do nostalgii i nauki. Odkrywaj i przeżywaj kultowe momenty z niezapomnianej epoki online!

Kościół partykularny

W dzisiejszym świecie Kościół partykularny stał się tematem o dużym znaczeniu i zainteresowaniu szerokiego spektrum ludzi. Czy to ze względu na swój wpływ na społeczeństwo, wpływ na kulturę, czy też znaczenie na polu akademickim, Kościół partykularny stał się powracającym tematem rozmów w różnych kręgach. Od swoich początków do dzisiejszego znaczenia, Kościół partykularny wywołał niekończące się debaty i refleksje, które nie tylko wzbogaciły wiedzę na ten temat, ale także wywołały znaczące zmiany w różnych aspektach życia codziennego. W tym artykule dokładnie zbadamy wpływ Kościół partykularny, analizując jego różne aspekty i zastanawiając się nad jego znaczeniem w dzisiejszym świecie.

Kościół partykularny (nazywany także kościołem lokalnym lub miejscowym) – termin stosowany przez katolickie prawo kanoniczne jako synonim diecezji/archidiecezji.

Termin kościół partykularny związany jest ze znaczeniem diecezji jako wspólnoty ochrzczonych wiernych, pozostających pod władzą biskupa miejsca. Natomiast termin diecezja wiąże się głównie z terytorium kanonicznym, na którym mieszkają członkowie kościoła partykularnego i które pozostaje pod administracją biskupa tegoż kościoła. W Kościele Katolickim możliwe jest wymienne stosowanie nazw "oddiecezjalnych" i "odkościelnych". Na przykład diecezja rzymska zwana jest dość często Świętym Kościołem Rzymskim, a arcybiskup metropolita gnieźnieński zwany był w dobie staropolskiej arcybiskupem Świętego Kościoła Gnieźnieńskiego.

W Kościele partykularnym istnieją i współpracują ze sobą organizmy wspólnotowe „in cornmiunione” od najmniejszej, jaką jest rodzina przez wszelkiego rodzaju stowarzyszenia, rodziny zakonne, parafie itp. tworząc żywy organizm Kościoła lokalnego. Jego struktura nie stanowi zsumowania części składowych, ale wspólnotę wspólnot często odrębnych co do charakteru i wielkości, jednak zazębiających się, współistniejących, a niejednokrotnie przenikających wzajemnie.

Przypisy

  1. Marian Żurowski, Kościół partykularny jednostką podstawowo-twórczą we wspólnocie wspólnot, Prawo Kanoniczne : kwartalnik prawno-historyczny 22/1-2, 25-32, 1979, str. 26-27.