Wiki90.com

Wiki90: Encyklopedia stylu lat 90. w Internecie

Zanurz się w Wiki90, encyklopedii internetowej, która oddaje ducha lat 90. Dzięki projektowi nawiązującemu do początków Internetu i bogatemu repozytorium wiedzy, Wiki90 jest Twoim portalem do nostalgii i nauki. Odkrywaj i przeżywaj kultowe momenty z niezapomnianej epoki online!

Poczwiennictwo

W tym artykule omówimy Poczwiennictwo z szerokiej i głębokiej perspektywy, aby zapewnić czytelnikowi pełną i szczegółową wizję tego tematu. Znaczenie Poczwiennictwo w dzisiejszym społeczeństwie jest niezaprzeczalne, dlatego istotne jest zgłębienie jego znaczenia, pochodzenia, rozwoju i konsekwencji. Celem wyczerpującej i rygorystycznej analizy jest rzucenie światła na różne aspekty związane z Poczwiennictwo, dostarczając odpowiednich i aktualnych informacji, które pozwalają nam zrozumieć jego dzisiejsze znaczenie. Podobnie zbadane zostaną różne punkty widzenia i opinie ekspertów w tej dziedzinie, aby wzbogacić debatę i zaoferować mnogą i wzbogacającą wizję Poczwiennictwo.

Poczwiennictwo (od rosyjskiego słowa почва – gleba) – kierunek w rosyjskiej myśli społecznej lat 60. XIX wieku.

Poczwiennicy utrzymywali, że udało im się stworzyć światopogląd „organiczny”, zwracali uwagę na pierwszoplanową rolę sztuki w poznawaniu życiowych fenomenów, zarazem minimalizując rolę nauki. Poczwiennicy twierdzili, że podstawą społecznego i duchowego rozwoju Rosji jest „narodowa gleba”, jednocześnie krytykowali wykształconą część rosyjskiego społeczeństwa za oderwanie się od tejże „narodowej gleby”. Według zwolenników tego kierunku jedynym możliwym sposobem na zachowanie rosyjskiej tożsamości i specyficznego, wyjątkowego dla Rosji kierunku rozwoju cywilizacyjnego miał być powrót do duchowej jedności elit i prostego ludu rosyjskiego.

Poczwiennicy głosili tezę o wyjątkowej misji dziejowej rosyjskiego ludu, który ich zdaniem miał uratować ludzkość. Krytycznie odnosili się do rewolucyjnych demokratów, okcydentalistów i klasycznych słowianofilów, zarzucając im sztuczność głoszonych teorii. Historiozoficzne koncepcje poczwienników bazowały na opozycji Wschodu i Zachodu traktowanych jako obce sobie cywilizacje rozwijające się według fundamentalnie przeciwnych sobie zasad. Podstawą tych koncepcji była idea „typów kulturowo-historycznych” stworzona przez Grigoriewa, a następnie rozwinięta przez Danilewskiego.

Swoje idee poczwiennicy prezentowali w pismach „Czas” (Время, 1861-1863) i „Epoka” (Эпоха, 1864-1865).

Rosyjski filolog Władimir Zacharow twierdzi, że Dostojewski i jego zwolennicy nie nazywali siebie „poczwiennikami”, gdyż termin ten powstał stosunkowo późno.

Najważniejsi przedstawiciele poczwiennictwa

Przypisy

  1. a b И.Т. Фролов, Философский словарь, Moskwa 1991, s. 353–354.
  2. Владимир Николаевич Захаров, Почвенничество в русской литературе: метафора как идеологема, „Проблемы исторической поэтики”, 10, 2012.